v4

v4

 
CVD
CVD ترکیبی از دو قالب VCD و SVCD می‌باشد و عموما توسط اکثر دستگاه‌های DVD-Player پشتیبانی می‌شود. این قالب دارای کدینگ MPEG2 و نیز نرخ Bitrate مشابه SVCD است ولی رزولوشن آن ۳۵۲×۴۸۰ نقطه است. در حال حاضر هیچ گروهی فیلم‌ها را در این قالب ریلیز نمی‌کند.
DVD-R
DVD مخفف Digital Versatile Disc است (یعنی دیسک چند منظوره دیجیتالی) . قطعا تا کنون با انواع مختلفی از دی‌وی‌دی‌ها روبه‌رو شده‌اید. مثل: DVD-R ، DVD+R ، DVD-RAM و DVD-RW و یا Mini-DVD.
آنچه ما بیش از همه در بازار ایران می‌بینیم و با آن سر و کار داریم DVD+R و DVD-R است. بد نیست بدانید این دو نوع از لحاظ ساختاری هیچ تفاوتی با هم ندارند. موضوع اصلی در مورد این دو به دعوای تولیدکنندگان DVD در اواسط دهه ۹۰ برمی‌گردد. شرکت‌های پاناسونیک، توشیبا، اپل، هیتاچی، ان ای سی، پایونیر، سامسونگ و شارپ از DVD-R پیشتیبانی می‌کنند، حال آنکه شرکتهای فیلیپس، سونی، هیولت پاکارد، بل، ریکو، یاماها و سایر تولیدکنندگان DVD از DVD+R حمایت می‌کنند. (دعوا تنها بر سر ثبت این محصول به نام گروه خود است!!). DVDهای موجود در بازار ما عموما از نوع یک طرفه و یک لایه هستند و می‌توانند ۴٫۷ گیگابایت اطلاعات ذخیره کنند (این حجم در حالت دولایه به ۹٫۴ و در حالت دوطرفه و دولایه به ۱۷ گیگابایت می‌رسد). فیلم‌های DVD دارای قالب فشرده‌سازی MPEG2 (همانند SVCD) هستند ولیکن رزولوشن آنها به طور استاندارد ۷۲۰×۴۸۰ نقطه بوده و دارای نرخ Bitrate متغیری از ۲ تا ۱۰ مگابیت در ثانیه (Mbps) می‌باشند. یکی از مزیت‌های DVD امکان انتخاب زیرنویس به زبان‌های مختلف و حتی انتخاب زبان دوبله فیلم در برخی از آنهاست. در بسیاری از DVDها پشت‌صحنه‌های فیلم و یا تبلیغ سایر فیلم‌ها و گاها Music Videoهای مرتبط با فیلم گنجانده می‌شود. حتما به یاد دارید که در اوایل ورود DVD به بازار، بحث از گنجاندن امکان انتخاب نمای دید (Viewing Angle) در DVDها بود، ولی بد نیست بدانید این اتفاق جز در تعداد معدودی از فیلم‌ها رخ نداد و کم‌کم به فراموشی سپرده شد.
Blu-Ray
در سال ۲۰۰۲ دو شرکت سونی و فیلیپس بعد از مدت‌ها همکاری در ساخت دیسک‌های نوری، تکنولوژی جدیدی که بر اساس پرتوهای لیزر آبی کار می‌کند، Blu-Ray و HD-DVD نامگذاری شده است.
به وسیله این فرمت می توان بر روی یک دیسک یک لبه blu-ray اطلاعاتی با حجم ۲۳٫۳، ۲۵ و ۲۷ گیگابایت و یعنی حدود ۴ ساعت فیلم با فرمت (High-definition (HDTV و ۱۳ ساعت فیلم با فرمت (Standard-definition (SDTV را ذخیره کرد. همچنین یک دیسک ۲ لبه blu-ray می‌تواند حجمی برابر با ۴۶٫۶، ۵۰ و ۵۴ گیگابایت را در خود جای دهد که این مقدار حافظه تقریبا برای ۸ ساعت فیلم HDTV کافی می‌باشد.

HD-Rip
این کیفیت از روی DVD اصلی با تجهیزات حرفه‌ای و با ابعاد HD ضبط می‌شود. ۷۲۰p یا ۱۰۸۰p

 

منبع : معاونت فرهنگی و هنری دانشگاه فردوسی مشهد